Rozdział 12

* Z perspektywy Beaty *
Dobrze, że Ada mi pomogła i zaproponowała im wyjście do kina jestem jej za to mega wdzięczna. Jestem spakowana, samolot mam późno więc póki ich jeszcze nie ma to mogę posiedzieć w domu. Nagle usłyszałam charakterystyczny, krótki dźwięk mówiący, że dostałam wiadomość
-,, Hej chciałam ci powiedzieć, że za 30 minut będziemy w domu, bo właśnie wracamy z kina "
No to najwyższa pora się zbierać, zniosłam walizki na dół, ubrałam się i pojechałam na lotnisko.
* Z perspektywy Ady *
- No nareszcie w domu - powiedziała Nat - dlaczego ja znowu musiałam siedzieć obok niego ? - krzyknęła
- Oj nie marudź przecież ja siedziałam po drugiej stronie - powiedziałam.
- Dobra to wy tam gadajcie o Harry'm a ja idę przywitać się z Beatą - powiedział Liam
No pięknie wiedziałam, że oni odkryją, że jej nie ma no, ale nie sądziłam, że stanie się to tak szybko. Po chwili usłyszałam, że ktoś zbiega po schodach. Oczywiście był to Daddy, był zdenerwowany. Sprawdził na dole wszystkie pomieszczenia, aż w końcu przyszedł do nas.
- Beaty nie ma ! - mówił zdenerwowany
- Ale jak to ? - odpowiedzieli wszyscy.
- No jeny pewnie gdzieś wyszła - odparłam i poszłam do ,, naszego " pokoju.
Nie umiałam nigdy kłamać, więc wiem, że i tak nic by to nie dało. Na szczęście chyba dali sobie spokój. Położyłam się na łóżku i postanowiłam napisać do Beaty :
-,, Hej o której masz samolot? " - zapytałam
- ,, Za jakieś dwie godziny mam odprawę " - odpisała
- ,, A i jeszcze raz ci za wszystko dziękuje " - dodała
Nagle uchyliły się drzwi do naszego pokoju.
- Hej mogę wejść - zapytał Liaś
- No jasne
- Posłuchaj ty musisz coś wiedzieć, gdzie jest Beata? - zapytał a jego oczy były oszklone.
- No na prawdę nie wiem - odparłam
- Kłamiesz widzę to - nie dawał za wygraną
- Nawet jeśli ci powiem, to i tak nic nie zmieni - powiedziałam z pewnością, że sobie pójdzie.
- Ada proszę powiedz mi - mówił
- Oj no dobra, Beata wyjechała do Polski - powiedziałam
- Co ? Ale dlaczego ? - pytał zdziwiony
- Jej mama miała wypadek, a ona chce być przy niej - odpowiedziałam
- Ale kiedy wróci ? - cały czas mnie wypytywał
- Tego nie wiem , ale za ok. 2h ma samolot ? - mówiłam
- O boże dziękuje ci - powiedział, a potem usłyszałam tylko odgłos trzaśnięcia drzwiami. Jeśli on zrobi to co o czym myślę, to Beata mi tego nie wybaczy.
* Z perspektywy Beaty *
Siedziałam na lotnisku, za pół godziny miałam mieć odprawę. Nagle usłyszałam charakterystyczny dźwięk wiadomości. Wyciągnęłam telefon, był to sms od Ady:
- ,, Beata wybacz mi, nie dałam rady ".
Byłam zdziwiona. Na początku nie wiedziałam o co jej chodzi. Nagle usłyszałam jak ktoś woła moje imię. Odwróciłam się... CO ??? to był..... Liam.
co on tu robił?  No tak, już rozumiem tego smsa . Ada mu powiedziała, mimo, że ją prosiłam. No ale i tak pewnie jej wybaczę, bo to moja przyjaciółka. Chciałam już odchodzić
- Beata zaczekaj ! - ktoś krzyknął, byłam pewna, że to Liam.
- Niepewnie się odwróciłam.
- Co ty tu robisz ? - spytałam
- Dlaczego nie powiedziałam mi, że wyjeżdżasz ? - powiedział zasmucony ?
- Ale to by i tak nic nie zmieniło - odparłam
- Ja pierdole mówisz tak samo jak Ada -prychnął
- No widzisz coś nas łączy - uśmiechnęłam się na co on momentalnie odwzajemnił uśmiech.
- Ale dlaczego mi nie powiedziałaś ?
- Gdy skończyliście oglądać film, zadzwonił do mnie telefon, ze szpitala- mówiłam - nie chciałam, żeby ktokolwiek się dowiedział no ale jedna osoba musiała wiedzieć, żeby nie było zamieszania.
- No dobra rozumiem, ale nie pomyślałaś, że chciałbym się z tobą pożegnać ? - zapytał z delikatnym uśmiechem na twarzy.
- I po to tu przyjechałeś ? - zapytałam
- No po to i jeszcze po coś innego - powiedział po czym delikatnie musnął moje wargi.
Strasznie się zdziwiłam on jest moim przyjacielem. No jasne, że on mi się podoba, ale nie myślała, że ja dla niego jestem kimś więcej.
- Dlaczego to zrobiłeś? - byłam zdziwiona
- Musisz wiedzieć, że nie jesteś dla mnie tylko zwykłą przyjaciółką - powiedział
- No ja też cię bardzo lubię - uśmiechnęłam się
- Ale tu nie o to chodzi - mówił - bo ja czuję do ciebie coś więcej .
- Liam.... - nie dał mi dokończyć
- Ja rozumiem twoją niepewność, dlatego proszę przemyśl to i porozmawiajmy po powrocie.
Uśmiechnęłam się do niego, przytuliłam i poszłam do swojego samolotu. Odwróciłam się, on cały czas tam stał. Zatrzymałam się, by jeszcze ba chwile popatrzeć w te jego piękne oczy. Nagle Liam zaczął biec w moją stronę. Mocno mnie przytulił . Dlaczego nasze rozstania muszą być takie ciężkie ?
- Wiesz, że będę tęsknił prawda ? - powiedział
- Wiem, też będę tęskni, ale niedługo wrócę
Byliśmy jeszcze chwilę w uścisku, gdy nagle usłyszeliśmy głos :
- Pasażerowie lotu do Polski proszeni są o okazanie biletów.
- No to chyba muszę się zbierać - powiedziałam
- Do zobaczenia - powiedział Daddy na co się uśmiechnęłam i odeszłam
* Z perspektywy Natt *
Siedzieliśmy w salonie. Ada już nam wszystkim powiedziała dlaczego Beti nie ma. Ada stwierdziła, że skoro i tak Liam wie, to zaraz reszta się dowie. Nagle do domu wszedł Liam. Czekaliśmy na niego bo chcieliśmy ustalić co robimy wieczorem.
- Ja idę do Perrie - powiedział Zayn
- Ja idę do klubu - powiedział Lou.
- No to ja pójdę z Lou - mówił Liam
- Ja bym chciał iść z Adą do kina - powiedział Niall.
- Zaraz co ? - powiedziała zdenerwowana Ada
- No oczywiście jeśli się zgodzisz - mówił z niewinnym uśmieszkiem
- Dobra, ale ja wybieram film - odpowiedziała na co Horran miał wielkiego banana na twarzy.
Zaraz, zaraz. Liam i Lou idą do klubu, Zayn do Perrie , Ada i Niall do kina. Zostanę sama z Harry'm.
- Do mnie przychodzi Julia - powiedział Harry
- Kto to ? - zapytał Lou
- Moja nowa dziewczyna - powiedział z uśmiechem na twarzy, ale to nie był szczery uśmiech.
- No to ja idę z Lou i Liamem do klubu - powiedziałam


NO TO MAMY 12 ROZDZIAŁ YEAAH JEST ON DŁUŻSZY OD POZOSTAŁYCH, ALE TERAZ BĘDĄ TAKIE PISANE PONIEWAŻ JEDNA OSOBA W KOMENTARZU NAPISAŁA ŻE SZKODA ŻE TAKIE KRÓTKIE. NO OK WIEC TAK JAK OSTATNIO 5 KOMENT I NEXXT . PISZCIE NAZWE POD KOMENTARZEM + ZAPRASZAM DO WPISANIA SIE DO ZAKŁADKI INFORMOWANI                                                                                                            
                                                                                                                                   WASZA LOLA